Geen club kan zonder zonder vrijwilligers en mensen
met verstand van zaken.
‘t Ros Beyaert heeft gelukkig een aantal van die mensen.
Eén daarvan is onze instructrice Minka Pels.
Een instructrice van wereldklasse!
Op deze plek geven we graag het woord aan Minka om
zichzelf voor te stellen aan u.
Even voorstellen:
Mijn naam is Minka Pels, ik ben 50 jaar jong en moeder van twee inmiddels volwassen dochters.
Als instructrice voor ’t Ros Beyaert ben ik al zo’n ruim 15 jaar actief.
Daarvoor was ik al enige jaren als vrijwilliger werkzaam bij deze stichting.
Paardrijden is altijd de passie in mijn leven geweest, toen ik de oproep voor nieuwe vrijwilligers las in de krant wegens het, toen 15 jarige, bestaan van ’t Ros ben ik een kijkje gaan nemen.
Het mag duidelijk zijn dat het daar niet bij gebleven is.
Meteen al vond ik het werken met paarden in combinatie met mensen met een beperking erg inspirerend.
Dit viel ook, de toenmalige intructrice Henny Klein op, die op zoek was naar een opvolger.
Dit resulteerde in een tweejarige opleiding tot FPG Instructrice. ( Federatie Paardrijden Gehandicapten)
Het leren paardrijden aan volwassenen en kinderen met een beperking is echt mijn vak geworden.
Door veel te doen en kijken en reageren op de vorderingen die gemaakt worden leer ik steeds weer bij.
De vele vrijwilligers die mij wekelijks helpen met de lessen zijn hier ook een wezenlijk onderdeel van.
Er wordt veel plezier gemaakt, vooral tijdens onze buitenritten door het duin rond manege van Poelenburgh. Maar ook heel hard gewerkt om spieren en technieken onder controle te krijgen.
De paarden (eigendom van ’t Ros Beyaert) zijn mij zeer dierbaar. Niet alleen moet ik ze kunnen vertrouwen en zij mij, maar ook moeten ze het vertrouwen van de ruiters winnen wil ik goed les kunnen geven.
Wekelijks komen er zo’n 50 ruiters rijden op onze 4 eigen paarden.
Klik hier voor foto’s van onze paarden!
Zoals ik nu aan het schrijven ben kan ik nog zeker 10 kantjes doorgaan maar ik heb een beter voorstel.
Kom eens langs tijdens één van onze lessen om met eigen ogen te zien hoe het er bij ’t Ros Beyaert toe gaat.
Ik hoop tot ziens,
Minka Pels.